Dag 2 – Dinsdag 15 oktober 2019

De nacht was, zoals ons al voorspeld was, gebroken. Ik werd eerst rond half één wakker, toen om 2 uur en later om 5 uur weer. Joke had een vergelijkbaar patroon. Later hoorde ik dat de meiden voor het eerst om half drie wakker waren. Toen het vijf uur was hadden we maar besloten dat dat onze nacht moest zijn.

Ik maakte van de nood een deugd door mijn eerste blog te schrijven. Wel wat lastig, want we hadden geen laptop mee en dus werd het schrijven op de mobiele telefoon. Lamme vingers en een moeilijke houding, maar het lukte wel. De wordpress app werkt wat dat betreft prima.

Rond 7 uur gaan we uit bed en dekken buiten de tafel om te ontbijten. Joke trekt in het zwembad haar baantjes. Het is nog heerlijk stil overal. De rest van de familie lijkt inmiddels het slaappatroon aardig gevonden te hebben.

Als we ons ontbijt op hebben druppelen langzaam de andere families het centrale pleintje op. We drinken bij Janneke voor het appartement nog een kopje koffie en dan gaan we met z’n allen richting het centrum van Willemstad. Bijna alle kinderen (alleen Lotte zit bij ons in de auto) zitten in de achterbak van de pick-up. Zo hobbelen we richting centrum. Best een spannend gezicht zo die kids in de bak, maar het is hier geen bijzonderheid.

We parkeren de auto’s en lopen richting de pontjesbrug. Oma gaat zelf wandelen en met een busje naar Edions ouders. Wij lopen door naar de pontjesbrug. Daar spreken we af dat we allemaal onze eigen weg gaan en om 12 uur weer op dezelfde plek verzamelen. Janneke en Edion gaan op zoek naar de ambtenaar van de burgerlijke stand, want die kregen ze telefonisch maar niet te pakken. Jeanilla (de zus van Edion) gaat met de kids winkelen in het centrum. En Joke en ik gaan samen met mijn vader en Sarah en Lotte ook het centrum een beetje verkennen.

Er zijn uiteraard veel toeristenwinkeltjes. Zodra je daar ergens naar kijkt stapt er een dame op je af die je de prijzen vertelt. Ja, ja, laat me maar gewoon even kijken, denk ik bij mezelf. Opa wil nog een hoedje kopen, dus dat wordt een beetje onze zoektocht vandaag.

We besluiten ook even geld te pinnen. Het leek ons wel prettig om ook wat contant geld te hebben. We pinnen 50 gulden. Op Curaçao betaal je nog met guldens. De Antilliaanse gulden is gekoppeld aan de dollar en heeft ongeveer de waarde van de oude gulden.

We komen uit op een pleintje met de grote letters CURACAO en DUSHI. Daar wil opa graag trakteren op een ijsje. Er staat een ijskraam waar we een bakje met twee bolletjes bestellen. De bolletjes zijn echt mega groot. Het ijs smaakt echt heerlijk.

We willen even een foto maken bij de letters. We steken de weg over en ik zie een vrouw puzzelen om haar telefoon in een boom te plaatsen om een foto van haar en haar reisgenoten te maken. Ik zie dat het Nederlanders zijn en bied aan de foto voor haar te maken. In ruil daarvoor wil zij dat dan ook van ons doen.

Net als we onze positie tussen de letters innemen begint het te regenen! Opa had al wel gelezen dat er deze week af en toe regen kon vallen. We zitten in het regenseizoen. De regen is even kort, maar hevig. Maar als de foto gemaakt wordt is het alweer droog.

Opa maakt dan nog een foto van ons als gezin bij de DUSHI letters en daarna vervolgen we onze wandeling. Ik zie een winkeltje met prachtig beschilderde bordjes en een soort kokosnoten. Dat onthoud ik even, want zo’n ding lijkt me wel leuk om als souvenir mee te nemen.

Opa vindt een leuk hoedje, maar deze is net iets te klein, dus kijken we binnen of daar zijn maat wel is. Als we binnen staan horen we achter hem plof! Er lijkt iets te ontploffen, alsof er een ballon klapt. We zien alleen niet wat het is. Ondertussen is de juiste maat hoed gevonden en kunnen we naar de kassa. Daar komt opa er achter dat het een flesje in zijn tas was waar het dopje af geplopt was. Hij had het kleine waterflesje uit het vliegtuig gevuld met Sprite en dat was door het koolzuur op spanning komen te staan.

Halverwege onze wandeling komen we Jeanilla met de kinderen weer tegen, die het rondje net andersom lopen. Om 12 uur treffen we elkaar allemaal weer bij de pontjesbrug. Janneke vertelt dat het is gelukt om de ambtenaar te spreken.

Opa en wij besluiten hier te lunchen en daarna naar het slavenmuseum te gaan. We eten een broodje bij de Subway en wandelen naar het museum. Het is even zoeken, want er is blijkbaar ook een restaurant, een conferentieoord en een hotel met dezelfde naam. We vinden het en lopen het museum in.

Het museum bestaat uit drie delen: een stuk dat over de oudheid gaat, van duizenden jaren voor Christus, een stuk over de slavernij en een stuk over Afrika. Het slavernij deel is heftig. Het is ongelooflijk hoe de slaven als beesten behandeld zijn.

Het wordt Sarah even een beetje teveel al die gruwelen.

We verlaten het museum en wandelen terug naar de auto. We rijden terug naar het appartement en besluiten onderweg nog even naar de Albert Heijn te gaan. Opa wilde graag karnemelk. De supermarkt om de hoek had dat niet, maar misschien de Albert Heijn wel. Joke heeft hem gevonden in de gedownloade kaart van Google Maps. Via een spannende hobbelige binnenweg komen we uiteindelijk bij de supermarkt uit. Ze hebben er inderdaad karnemelk! We doen boodschappen voor het avondeten en ontbijt en keren terug naar het appartement. Daar genieten we nog even van en aan het zwembad.

’s Avonds koken we spaghetti en spelen nog een spelletje. Dan is het half tien en zijn we ook wel weer moe. Tijd om ons bedje op te zoeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s