Dag 1 – Maandag 14 oktober 2019

Vandaag is het dan zover. Maanden hebben we uitgekeken naar het moment dat Janneke en Edion gaan trouwen op Curaçao. Gisteren is Janneke al met haar gezin, Edions zus met de kinderen en oma vertrokken richting Curaçao en vandaag vertrekken opa en wij.

Ik had drukke weken op het werk met twee grote bijeenkomsten die voorbereid moesten worden en het starten met een nieuwe regio. Daarnaast begon ik zelf te snotteren en kwakkelen, dus bleef ik ook nog een paar dagen thuis om in ieder geval die bijeenkomsten aanwezig te kunnen zijn. Ergens vond ik het moeilijk om me te richten op de “vakantie” naar Curaçao. Ik was al vier weken vrij geweest in de zomer en nu, 5 weken later, was ik dus alweer 2 weken vrij. En dan ook nog naar Curaçao! Maar het werd me gegund en iedereen vond het een mooi vooruitzicht dat mijn zus daar gaat trouwen. Ik zelf leefde heel erg van moment naar moment en vond het moeilijk om dus al echt vakantie-voorpret te hebben.

Maar het voordeel van van moment tot moment leven is dat het moment dan vanzelf een keer komt 😉 en dat moment is dus nu: 4:30u ’s morgens. De wekker gaat en we mogen echt gaan vertrekken. Ik heb gisteravond alle koffers al in de auto gedaan. We hoeven dus eigenlijk alleen maar aan te kleden en weg te rijden.

We hebben besloten met de auto te gaan, omdat uiteindelijk de parkeerkosten op Schiphol goedkoper waren dan de losse enkele reizen met de trein. Ik moet er nog steeds aan wennen niet meer bij NS te werken en dus te ervaren hoe duur reizen met de trein eigenlijk is.

We vertrekken iets na 5 uur om eerst mijn vader op te halen in Deventer. Als we net 5 minuten onderweg zijn bedenk ik me dat ik de deur niet op slot heb gedraaid en de poezen geen extra eten hebben gekregen. Lekker slim. Joop en Riny passen op de poezen en de kippen en verblijven dus de komende tijd op de boerderij, maar zouden er pas dinsdag zijn. Even terug dus om het extra voer voor één dag te geven, de deur goed op slot en dan echt op pad.

Netjes volgens afspraak zijn we 5:45u bij mijn vader. Die staat al klaar en dus kunnen we meteen door naar Schiphol. De navigatie geeft verwachte aankomsttijd 7:04u aan. We hebben dus een uur speling, want we moesten 3 uur van tevoren op de luchthaven zijn. Janneke gaf al aan dat je die tijd echt nodig had met alle checks. Ons vliegtuig heeft een verwachte vertrektijd van 10:55u.

Het is zo vroeg al best druk op de weg. Bij Stroe begint het eerste langzaam rijden al. We hebben rust, want met ‘normale’ files komen we gewoon op tijd. Maar dan blijkt er bij Naarden een ongeluk te zijn. De linkerrijstrook is dicht en de vertraging neemt snel toe, aldus de radio. Joke zet Google Maps aan en die heeft een omleidingsroute. Via de afslag waar wij bij vlak voor staan. Dat is dus precies het goede moment. Binnendoor via Laren (Noord Holland, hoe toevallig!) worden we mooi om het ongeluk heen geleid en kunnen we met slechts een half uurtje vertraging onze reis naar Schiphol voortzetten.

We hebben een gratis upgrade naar P6 Valet Parking gekregen. Wat betekent dat we praktisch naast de vertrekhal kunnen parkeren. We vullen bij de balie een formulier in, laten de autosleutel achter en kunnen richting de check-in. In vertrekhal 2 laten we onze koffers sealen en kunnen we meteen de handbagage even wegen. We zitten mooi allemaal binnen de normen.

We checken de koffers in en gaan richting douane. De handbagage wordt gecheckt. Alleen één koffertje met een speciale zaklamp op zonne-energie moet aan een extra check onderworpen worden en dan is er alleen nog de paspoortcontrole. Ook die gaat zonder problemen en dan zijn we om 9.15u door alle checks heen.

We zoeken even een zaakje om te ontbijten. Die vinden we, even niet kijken als je de pinpas er door haalt en akkoord geeft (stiekem toch kijken natuurlijk en 45 euro voor een ontbijt maar accepteren).

Met een volle buik gaan we richting de gate. De KLM app geeft aan dat dat een kwartier lopen is en daar is niets aan gelogen. Zeker niet omdat er ook nog een aantal van die loopbanden niet werken. Achter ons lopen twee KLM medewerkers, waarvan er eentje met pensioen gaat en vandaag zijn laatste vlucht heeft. Ik hoor ze praten over naar welke gate ze moeten. “E24 toch? Ja die helemaal achteraan, de meest beveiligde.” Nou ja, veilig idee zullen we maar zeggen.

We wachten tot we kunnen boarden. De ‘spelregels’ voor het boarden worden toegelicht. Eerst de reizigers met kinderen jonger dan twee jaar, dan de sky priority en sky team reizigers en dan economy class reizigers. Het verzoek aan de rest om te blijven zitten totdat de volgende groep wordt geroepen. De helft lijkt zich daar aan te houden.

En dan is het zover. We mogen boarden. We vinden onze stoelen gemakkelijk. Plaatsen de koffers in de rekken en nemen plaats. We zitten direct naast en achter de vleugel. Als we richting de landingsbaan taxiën voel ik altijd wel weer even de spanning voor de vliegreis, maar het opstijgen gaat soepel en voor we het weten zitten we op 10km hoogte boven Engeland.

We vliegen met een Boeing 747. De KL735 brengt ons in 9 uur naar Curaçao. Voor me in de stoel zit een entertainment systeem (uit begin jaren ’90 ;-)). In de stoel zit een gammel afstandbedieninkje aan een draadje waarmee je door de menu’s kunt scrollen. Er staan redelijk wat films en series op waar je je mee kunt vermaken tijdens de reis. Ook kun je onderweg vluchtinformatie opvragen. Mijn vader vermaakt zich vooral met het laatste.Ik zit naast mijn vader, Joke en de meiden zitten achter me. Onderweg krijgen we twee maaltijden. De vlucht is lang. Halverwege ben ik er eigenlijk wel klaar mee. De meiden ook. Maar we moeten ons vermannen en toegeven aan de tijd. De laatste drie uur gaan gelukkig wel vlot en buiten worden eilanden zichtbaar. Dan zet se piloot de landing in en zetten we echt koers naar Curaçao. Een hele soepele landing. Applaus.

Als we het vliegtuig uit lopen door de slurf richting luchthaven voelen we de warmte al. Het is 31 graden met een luchtvochtigheid van 81%. Best benauwend warm. De luchthaven zelf heeft airco en is veel moderner dan ik me had voorgesteld. Bij de douane is het nog wel lang wachten. We laten de paspoorten zien (en krijgen een stempel! :-)) en leveren het immigration formulier in. Dit formulier kregen we in het vliegtuig al en moesten we invullen. Persoonlijke gegevens en reden van verblijf en zo.

In de luchthaven is Wi-Fi en dus laten we iedereen weten dat we veilig geland zijn. Janneke stuurt meteen een appje terug dat ze al op ons staat te wachten voor het vliegveld.

We treffen elkaar in de hal. Daar blijkt dat we samen met een nicht van Edion in hetzelfde vliegtuig zaten. Janneke en Edion hebben een pick-up waar de koffers in kunnen. Edion helpt ons om de shuttle naar de autoverhuur te vinden. Super lief hoe Edion zich verantwoordelijk voelt voor ons op ‘zijn’ eiland.

We huren een Hyundai i10 automaat en rijden dan achter Edion aan. We rijden eerst naar zijn ouders waar hij zijn nichtje af zal zetten. Dan lopen we even naar zijn ouders toe. Grappig om te zien waar zij wonen. Om nu de dingen in het echt te zien die je ooit wel op foto’s hebt gezien.Binnen zit zijn moeder op een stoel en begroet ons vriendelijk. Ze geeft Sarah een hand, “Contabai Dushi?“, zegt ze. Edions vader ligt op bed, maar komt ook even handen geven. Ze zijn beiden nog erg kwiek en lijken te genieten van alles wat er komen gaat. Aan de muur hangen oude foto’s. Ook Joke en ik hangen er bij en Edions vader laat het trots zien.

Dan reizen we verder richting het appartement. Dat ligt helemaal aan de andere kant van Willemstad. Onderweg zien we de mooie gekleurde huisjes en als we over de brug rijden kunnen we het centrum goed zien liggen. Het is zo grappig om zo’n typische tropische uitstraling te zien, maar wel anwb verkeersborden en echt Nederlandse stoplichten.We komen aan bij het appartement. Janneke laat ons zien waar we verblijven, nummer 5, net als thuis ;-). Het is een prachtig appartement van alle gemakken voorzien en met airco op de slaapkamer.

Het is inmiddels 17u Curaçaose tijd (23u Nederlandse tijd). Het voelt niet zo, want ik heb eigenlijk ook gewoon trek zoal ik in Nederland om 17u zou hebben. We besluiten even wat eerste boodschappen te gaan doen. Er zit een winkel vrij dicht om de hoek, maar toch gaan we even met de pick-up zodat alles makkelijk mee kan. Een aantal van ons in de cabine, een aantal in de bak.De winkel is echt zo’n winkel zoals je die ziet op vakantie. TL verlichting, wat rommelig, maar met goede keus. Zo grappig dat er tussen de artikelen af en toe herkenbare spullen staan. Hagelslag van de Jumbo bijvoorbeeld :-).We halen wat vers afgebakken broodjes voor morgenochtend en wat drinken en snackjes. Dan naar de kassa. Maar daar wordt betalen een probleem. Geen enkele bankpas lijkt te werken. Uiteindelijk lukt het met mijn creditcard wel. Later blijkt dat ik de werelddekking niet goed had ingesteld. Ik had Zuid Amerika gekozen en dat had Midden Amerika moeten zijn.

Terug bij het appartement gaat Janneke eten halen. Patata Saté. Terwijl we daar op wachten slaat de vermoeidheid toe. De meiden niet. Die gaan nog even het zwembad in. Ongelooflijk dat ze al meer dan 20 uur wakker zijn, maar gewoon door blijven gaan.

Het is al vroeg donker op CuraçaoNa het eten zoeken we ons bed op. Het is dan 20:30u op Curaçao. Ik ben benieuwd hoe lang we zullen slapen…

Een reactie op “Dag 1 – Maandag 14 oktober 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s