Dag 4 – Donderdag 27 juli 2017

Vandaag gaan we op ‘elandensafari’. Als we opstaan regent het buiten lichtjes. Daarom ontbijten we binnen. Het huisje heeft een kleine keuken met een zitje met drie stoelen en een bankje van houten planken die aan de muur bevestigd zijn. De meiden nemen plaats op het bankje en Joke en ik op de stoelen. Sarah kan lekker genieten van haar cornflakes ontbijtje zonder dat er cornflakes onder haar losse kies verdwijnen.

Dan gaan we op weg naar het Värmlands Moose Park in Ekshärad. Dit is een beroemd elandenpark in deze regio. Het park ligt op ongeveer een uurtje rijden van ons huisje. Als we aankomen zijn we één van de eersten. We parkeren de auto en al snel volgen er meer bezoekers. Veel Nederlanders en Denen. Terwijl de meiden naar de wc gaan ga ik vast tickets kopen. Een Nederlands gezin voor me is in gesprek met de dame achter de kassa, die ook Nederlandse blijkt te zijn. Ze vertelt in het Nederlands dat de tour vandaag maar half is. Vandaag gaan ze niet naar de mannetjes-eland, omdat deze nogal agressief is. Dat is dan te gevaarlijk. Maar omdat de tour maar half is is hij ook maar de helft van de prijs. Ik betaal 300 kronen (ongeveer 30 euro) en loop weer terug naar buiten. Daar staan een aantal bankjes en tafeltjes waarop je kunt wachten tot de tour begint. Deze start om 11 uur. We waren op tijd, want het wordt inmiddels al een stuk drukker. Veel gezinnen met kinderen. Bijna alle bankjes zijn natgeregend, maar we vinden toch een droog setje en nemen plaats.

Tijdens het wachten loopt een rode kater voorbij. Lotte doet hem aan Raket denken, die thuis goed verzorgd wordt door de kattenoppas. Deze kater is echter helemaal rood. Hij heeft wel net zo’n gek half uurtje als Raket kan hebben. Met lichtgevende ogen rent hij van boom naar boom en gebruikt deze als krabpaal. De eerste boom waaraan hij krabt heeft flinke sporen van zijn werk. Blijkbaar doet hij dit rondje regelmatig.

De meiden vinden het lang duren, maar iets na 11 uur komt de meneer die de tour begeleid naar buiten met twee grote emmers. In de ene emmer zitten een soort korrels, de andere zit vol met stukken appel en wortel. De meneer vertelt dat hij het Park samen met zijn vader en broer ongeveer drie jaar geleden heeft overgenomen. Ze hebben hier in totaal zes elanden. Deze verblijven in 2 aparte verblijven. Vandaag gaan we dus niet naar de mannetjes-eland die ook wel de Koning van het woud genoemd wordt. We bezoeken wel een vrouwtjes-eland met twee jongen. Hij vertelt dat de elanden Moose genoemd worden. Dit is een Canadese benaming. In het Engels worden ze Elk genoemd, maar dat is eigenlijk niet juist. De Elk is eigenlijk een kleinere variant die leeft in andere gebieden. De elanden die hier in Zweden leven zijn de grootsten ter wereld. Een mannetjes eland kan wel 1000kg wegen.

mangeeftuitleg
De meneer geeft uitleg over de elanden

De meneer neemt ons mee richting het park. Halverwege blijft hij op een soort open veld staan. Daar vertelt hij de belangrijkste tips om zelf elanden te zien. Een plek als deze is zeer geschikt: een open veld met randen bos. Dan zorgen dat je zelf in de wind staat (dat de wind dus niet jouw geur richting die bosrand blaast). ’s Morgens tussen vijf en negen en ’s avonds tussen acht en elf maak je de meeste kans ze te zien. Dat klopt wel, want wij zien de reetjes ook vaak na acht uur ’s avonds. Tevens vertelt hij dat de mannetjes eland ook vaak onder elektriciteitskabels doorloopt. Vanwege zijn grote gewei zoekt hij plekken waar hij gewoon rechtuit kan lopen. Daarom is de bosrand zo geschikt, maar ook onder elektriciteitskabels door. In het bos moet hij steeds zijn gewei draaien.

We lopen verder en komen aan bij drie meter hoge hekken. Daar achter zien we in de verte de moeder eland en haar jongen. Twee schattige kleine elanden. We lopen een eind langs het hek en de meneer deelt de stukken appel en wortel uit. Hij vertelt dat je langs het hek kunt gaan staan en hoe je de appel en wortel kunt voeren. Zelf is hij plotseling binnen het hek. Hoe hij daar gekomen is weet ik niet. Hij heeft de emmer met korrels bij zich en de elanden smikkelen ervan. Je kunt een eland rustig voeren, omdat hij alleen op zijn onderkaak tanden heeft kan hij je niet bijten. In de natuur schrapen ze met hun ondertanden schors van de boom en slurpen dit daarna met hun bovenlip als het ware op.

elanden
De moeder eland Lotta met haar twee zes weken oude jongen

De meneer wijst de eland, die Lotta heet, naar de handjes die de lekkernijen door het hek steken. Een eland heeft niet zulke goede ogen. Op een afstand van ongeveer 2 meter kan hij de handen eigenlijk al niet meer zien. Zijn beste zintuigen zijn de neus en oren. Wanneer het heel hard regent of waait voelt de eland zich dus eigenlijk blind en niet op z’n gemak. Sarah vind het voeren een beetje eng. Lotte durft het al wel meteen aan. De eland slurpt haar stukje appel lekker naar binnen. Dan voel ik het zelf ook. Een warme vochtige mond slurpt het stukje wortel van mijn hand. Een heel vreemd gevoel. Joke laat Sarah op haar wang even voelen hoe het voelt door een soort natte kus te geven. Dan durft Sarah het ook. Alleen duurt het nog een hele tijd voordat de eland bij haar in de buurt is. Maar ook dan komt hij voorbij en slurpt hij haar stukje appel op.

sarahvoerteland
Sarah voert de eland

De eland blijkt het gevaarlijkste dier van het woud te zijn. Hij dood meer mensen dan dat beren dat doen. De eland is namelijk het enige rendier dat niet wegrent bij gevaar, maar de aanval kiest. Hij schijnt Kung Fu of Taekwondo achtige moves te bezitten. Als hij wordt aangevallen door een roedel wolven dan schopt hij van zich af. Dat kan hij zowel met zijn voorpoten als achterpoten. En ook tegelijk. Afwisselend. Ik zie het helemaal voor me en hoor er bijna een muziekje onder. Dan eindigt de tour en keren we terug naar de shop. Daar wassen we onze handen en neuzen in het winkeltje met leuke eland-souvenirs. Ik koop er een T-shirt, Sarah een klein knuffeltje en oorbelletjes en Lotte een grote knuffel met een Zweden-truitje aan. We kopen ook een koelkastmagneetje en een ijsblokjeshouder die ijsblokjes in de vorm van elanden heeft. Onderweg terug verzinnen we een naam voor Lotte’s knuffel. Joke zoekt typisch Zweedse jongensnamen op. Dan besef ik me dat er al twee typische Zweedse namen zijn die Lotte thuis al heeft. Sven het rendier van Frozen en haar pop Lars. Uiteindelijk wordt de knuffel nu Lo gedoopt. Lo zal de rest van de vakantie overal mee naartoe gaan als het aan Lotte ligt.

lo
Lotte’s nieuwste aanwinst: Lo

We keren terug naar het huisje en drinken gezellig met z’n allen een kopje thee. Zo leuk dat de meiden nu ook thee drinken. Dat heeft toch iets extra gezelligs. Na het kopje thee lopen we nog even met z’n allen naar het meer. We nemen de sleutel mee van het sauna huisje, omdat we benieuwd zijn hoe het er binnen uit ziet. Als we aankomen bij het huisje staan er twee wandelschoenen met sokken voor het huisje. Sarah wil de deur open maken, maar we wijzen haar erop dat er mogelijk iemand in zit. Die gunnen we zijn privacy en dus gaan we niet naar binnen. Sarah is wel even teleurgesteld, want ze was zo nieuwsgierig.

lopennaarhetmeer
We lopen door het bos naar het meer

saunabuiten
Het sauna huisje van buiten

lottemetsleutel
Lotte met de sleutel voor de deur van de sauna

Om de tijd te doden proberen Joke en ik één van de roeibootjes die er liggen het meer in te krijgen. Deze roeiboot heeft een stevige kabel waaraan de twee roeispanen bevestigd zijn. Wel een veilig idee dat we die niet kunnen verliezen. De boot is loeizwaar, maar de meiden helpen mee en het lukt. De boot ligt in het water. De meiden nemen plaats. Sarah is erg overtuigd en wil graag uitleggen hoe het allemaal moet, omdat ze al een keer heeft geroeid. Lotte vindt het allemaal maar spannend en is bang dat we omslaan. Als wij ook in de boot gestapt zijn kunnen we roeien. Het gaat wat klungelig, maar wel gemakkelijk. We varen zo een stuk weg van de kant en kunnen de boot goed in bedwang houden.

inderoeiboot
Samen in de roeiboot

Na een klein stukje varen keren we terug. Lotte vind het nog steeds erg spannend, dus blijven we niet te lang op het meer. Het is nog even kracht zetten om de boot uit het water te krijgen. Vooral omdat we zelf niet in het water staan. Maar het lukt ons en we leggen de boot weer op zijn plek. Intussen is er nog steeds geen beweging bij het sauna huisje. Sarah loopt er weer heen en ik geef aan dat ze maar eens moet kloppen en roepen. Als er dan geen reactie komt kunnen we de deur wel eens gaan openen. Van wie de schoenen en sokken dan zijn blijft wel een raadsel. Zou er iemand zijn gaan zwemmen dan ofzo? Sarah klopt en roept, maar het blijft stil. We openen de deur en zien binnen een zwart geblakerde sauna. Hier lijkt iets niet goed gegaan te zijn. Blijkbaar is deze sauna half afgebrand van binnen. En nee, dat is niet net gebeurd. Het is echt al lange tijd zo, zo te zien.

saunabinnen

De meiden vragen zich af of hout eigenlijk blijft drijven op water. Ik geef aan dat ze dan maar een groot blok hout moeten zoeken. Ze mogen zelf een paadje dat langs het water loopt in gaan en op zoek. Op ontdekkingstocht. Ze genieten zo heerlijk. Joke en ik liggen even op de steiger. Het zonnetje is weer een beetje door de wolken gebroken en deze op je huid is heerlijk. Dan komen de meiden terug en hebben ze bosbessen gevonden. Er blijken inderdaad langs het paadje allemaal bosbes struiken te groeien. Ik proef er eentje. Ik vind het wel een beetje spannend of het echt bosbessen zijn. We laten ze Joke zien en ook die herkent duidelijk bosbessen. Misschien binnenkort dan maar eens samen verse bosbessen gaan plukken.

bosbessen
De meiden vinden bosbessen

Dan keren we terug naar het huisje waar ik macaroni maak. We eten heerlijk op de veranda van het huisje met uitzicht op het meer. Terwijl ik me afvraag of we vanavond weer reetjes gaan zien kijkt Lotte naar rechts en… ja hoor! Alweer! Daar loopt moeder ree met een jong. Wauw! Wat blijft het geweldig om iedere avond weer een ree zo dichtbij te mogen aanschouwen!

We brengen de meiden naar bed en ik vertel het verhaaltje verder met de vreemde diersoorten. Dan is dag 4 voorbij en hebben we weer fantastische ervaringen mogen bijschrijven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s