Dag 9 – Dinsdag 22 oktober 2019

De laatste volle dag op Curaçao. Ineens is het dan weer snel gegaan. Vandaag gaan we nog een keer shoppen voor souvenirs. Saïda gaat weer met ons mee, want de rest gaat vandaag naar de zeeschildpadden en daar is Saïda gisteren al met ons geweest. We gaan eerst op aanraden van opa naar Zuikertuin Mail, een winkelcentrum waar opa gisteren geweest is. Bij binnenkomst is het net een Nederlands winkelcentrum met links een Bruna en rechts een Jamin. De kinderen lopen de Jamin binnen en ik bedenk me dat ik wel graag snoepjes voor in het vliegtuig wil halen. Ook hier is net als in Nederland schepsnoep. Sarah vraagt of ik speciale snoepjes wil scheppen die we in Nederland niet hebben. Dat doe ik dan ook. Bijzondere dropjes en winegummetjes. Toch hebben ze ook veel wat we in Nederland ook hebben. Zelfs kruidnoten!

Daarna lopen we de Bruna even in. Zo grappig allemaal Nederlandse boeken. Er is ook een hele tafel met boeken over Curaçao. Het winkelcentrum is al helemaal in Halloween stijl met deze temperaturen denk je er helemaal niet aan, maar volgende week is het natuurlijk al Halloween!

Verder is er in dit winkelcentrum niet zoveel te beleven dus gaan we naar een ander groot winkelcentrum: Sambil. Dit is een groot modern winkelcentrum met diverse winkels, een food court, een bioscoop en diverse speelruimtes voor kinderen. Het is er erg stil. Waarschijnlijk is het nog niet echt shopping-tijd. We bezoeken een aantal winkeltjes, maar ik moet zeggen dat het vooral winkeltjes voor de meiden zijn. Veel bijous en mode. Niet echt iets waar ik lang kan neuzen.

Dan willen we naar het oude centrum van Willemstad, maar we wilden ook nog naar de Struisvogelfarm. Want toen we daar onze toer hadden afgerond was de shop dicht en Lotte had daar nog iets gezien wat ze graag wilde halen. Omdat Joke leest dat hij om vier uur sluit, gaan we daar eerst langs. Daar vindt Lotte haar souvenir en neem ik een kaartspel mee. We nemen een ijsje mee voor onderweg en willen dan richting centrum. Het is zo warm dat mijn ijsje al bijna gesmolten is voordat ik terug bij de auto ben. Ik slurp hem gauw naar binnen en dan kunnen we vertrekken.

Als we richting het centrum rijden begint het plotseling te regenen. Een flinke bui dit keer. We rijden de grote brug over en dan is het weer droog. We parkeren op de parkeerplaats waar we vorige week dinsdag ook geparkeerd hebben. Maar als we daar aankomen lijkt de bui ook net aangekomen te zijn. We wachten even tot het iets droger is en lopen dan richting de pontjesbrug.

Hij staat open deze keer. We zullen dus met de ferry naar de overkant moeten. Deze vertrekt links van waar de brug aan de kant ligt. We moeten dus eerst de volledige lengte van de brug langs de kade afleggen. Terwijl we dat doen begint het opnieuw keihard te regenen. Het laatste stukje rennen we vlug naar een hoek van de straat waar we kunnen schuilen. Samen met een enkele local, maar vooral toeristen wachten we tot het iets droger is en stappen we aan boord van de ferry.

Deze brengt ons naar de overkant en daar lopen we de toeristische straatjes weer in. We slenteren lekker van winkeltje naar winkeltje. Maar Joke begint wel trek te krijgen. Ze wilde graag deze vakantie nog een keer aan zee eten. De enige mogelijkheid daarvoor is eigenlijk vandaag. We zoeken het restaurant op waar ik opa over had horen vertellen, dat achter de gerechtsgebouwen moest liggen. Op de kaart vind ik het en we lopen er naartoe. Onderweg lopen we langs een aantal standjes waar van alles verkocht wordt, maar vooral veel armbandjes. De meiden zoeken er een aantal uit. Ook een ander gezin is bezig kettinkjes en armbandjes uit te zoeken. Ik krijg mee dat ze bij het afrekenen om een special price vragen en die ook krijgen. We zullen dus een beetje moeten afdingen. Zo niet mijn ding, maar goed, ik zal straks ook om een special price vragen. We hebben voor 17 gulden aan bandjes en met mijn vraag maakt ze daar 15 van. Ze pakt ze netjes in en als we weg willen lopen zegt ze dat de meiden alledrie nog een bandje van één gulden mogen uitzoeken. Oké, duidelijk dus te weinig af gedongen.

We komen aan bij het restaurant aan zee. Perla del Mar heet het en heeft als ondertitel seafood and steakhouse. Daar is geen woord aan gelogen. Wat ook niet liegt is de prijs. Een beetje betaalbare hap zit al gauw op 20 dollar. Maar goed, we zitten dan wel mooi aan zee.

Bijzonder om te zien hoe het hout van het terras en het hek er omheen is aangevreten door de elementen. Het ziet er uit alsof er een geit aan heeft staan sabbelen en knabbelen.

De meiden nemen een kindermenu en Joke en ik een tapas mixed grill. Terwijl we zitten te eten zien we verderop op zee weer een bui leeg gestort worden.

Na het eten struinen we nog wat winkeltjes af en vinden allemaal één of meerdere leuke souvenirs. Dan nog één keer over de pontjesbrug en met de auto terug naar het appartement.

Daar nemen we nog een verkoelende duik in het zwembad en eten een simpel broodje ei. Daarna schrijf ik mijn blog en gaan we lekker slapen.

Morgen de koffer inpakken en dan om 16:35u weer terug naar Nederland vliegen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s