Dag 13 – Zaterdag 5 augustus 2017

Gisteren hebben we Stockholm natuurlijk al een beetje verkend, maar vandaag staat er de hele dag voor. We hebben gepland om na het ontbijt eerst naar het Vasamuseum te gaan, daarna mogelijk een tour te maken en af te sluiten met souvenirtjes kopen. Joke en ik hebben gisteravond samen een filmpje gekeken op bed, met allebei een oortje in. De meiden hebben heerlijk geslapen. Die waren vrij snel in dromenland en hoorden we heerlijk snurken. Nadat ik met mijn verslag klaar was, was het voor ons ook al wel laat, dus de film hebben we niet helemaal af gekeken. Vanavond proberen we hem af te kijken.

Ik ben vroeg wakker, al heb ik wel als een blok geslapen. Ik heb geen idee hoe laat het is, omdat ik geen horloge bij me heb en mijn telefoon niet naast me ligt. Omdat we een kamer zonder ramen hebben, kan ik ook niet zien of het buiten licht is of niet. Best irritant. Ik lig een beetje te knipperen, maar val uiteindelijk blijkbaar toch weer in slaap. Ik word weer wakker als de wekker om half acht gaat. We staan op en gaan naar de ontbijtzaal. Daar eten we allemaal een prima ontbijtje. Dan vertrekken we richting centrum met de metro. Ideaal dat je via Google maps gewoon kan volgen hoe je naar het metrostation loopt, waar je moet uitstappen en hoe je dan weer verder moet. We moeten namelijk overstappen op een bus, die precies op tijd verschijnt. We stappen vlak bij het Vasamuseum uit.

We hebben de tip gekregen om vooral bij opening of pas na drie uur het museum te bezoeken. Wij zijn er precies bij opening. Het Vasamuseum is een museum rondom een middeleeuws schip dat direct na de tewaterlating is gezonken. Dit is in de jaren ’60 van de vorige eeuw naar boven gehaald en bijna volledig weer opgebouwd. Direct na binnenkomst zie je het indrukwekkende schip als middelpunt van het museum. We bekijken diverse voorwerpen die rondom het schip gevonden zijn en zien en horen uitleg over waarom het schip gezonken is. Men gaat er vanuit dat dit komt omdat het met alle luiken van de kanonnen open te water is gelaten. Bovendien waren de schepen in die tijd sowieso weinig stabiel. Er kapseisden vaker schepen, maar bij deze was het bijzondere dat dit direct bij de eerste vaart net buiten de haven gebeurde.

indrukwekkendschip
Het indrukwekkende schip is direct bij binnenkomst te zien

schaalmodelschip
Sarah en Lotte voor een schaalmodel van het schip

achterzijdeschip
De indrukwekkende achterzijde van het schip

Op verschillende verdiepingen kun je ook vanuit verschillende standpunten het schip bekijken. De meiden vinden het museum, ondanks dat er vrijwel geen interactieve dingen te doen zijn, toch ontzettend leuk. Ze bekijken het vol interesse.

kanonnenluik
Op een verdieping hoger kun je de luiken van de kanonnen goed bekijken

schipvanbinnen
Er is tevens een stuk van de inhoud nagebouwd, zodat je kunt ervaren hoe het van binnen is

De binnenzijde van het schip mag je niet betreden, maar ze hebben wel een stukje nagebouwd, zodat je kunt ervaren hoe het van binnen is. Nadat we dat stuk bekeken hebben zijn we er wel klaar mee. Het is inmiddels ook ontzettend druk geworden. Met name grote groepen Japanners of Chinezen die met een gids door het museum lopen zijn erg irritant. Dan sta je ergens rustig te kijken en HOP!, komt er weer zo’n groep en ben je helemaal omsingeld. Of je wil ergens oversteken en HOP! weer een groep die zich massaal tussen jou en je vrouw doorwurmt. Pfff. Klaar mee. Misschien nog even naar de WC… oh nee dat waren die Japanse vrouwen ook net massaal van plan. Dan de meiden misschien even met mij mee naar de heren-wc. Daar staat geen rij. Zullen we dat doen? Even overleggen. Ja, goed plan. We draaien ons om en… juist ja! De Japanse mannen moeten natuurlijk ook… HOP! Weer een hele rij. Dan straks maar even bij een terrasje een wc opzoeken.

nietmeerleukdruk
Het is inmiddels ‘niet-leuk-meer-druk’ geworden in het museum

We gaan op weg naar het volgende plan van onze dagbesteding. Een tour door de stad. Ik had via Tripadvisor een tour gezien met een speciale Oceanbus. Een bus die er uit ziet als een haai en die niet alleen door de stad rijdt, maar ook te water gaat en dan door Stockholm kan varen. Met de tram rijden we een stukje terug naar Kunsträdgården, een soort parkje midden in de stad. Dat was ook de plek waar we vanochtend van de metro naar de bus moesten overstappen. In dit parkje is van alles te doen. Er zitten mensen te schaken, er wordt getafeltennist, er kanoën zelfs kinderen in een klein stukje water. Er hangen vlaggen met iets van Olympic nogwattes.We komen aan bij de plek die volgens Tripadvisor het opstappunt van de Ocean bus zou zijn. Lotte ziet een vlag waar Oceanbus op staat. En we zijn nog niet bij het zebrapad om over te steken of daar komt hij aan. Wat een timing! We wachten tot de mensen zijn uitgestapt, maar dan blijkt dat er ook online geboekt kon worden. De man van de bus geeft aan dat eerst de mensen met een online boeking mogen instappen en dat de rest een rij moet vormen. Als er dan nog plekken over blijven dan kunnen er misschien nog mensen mee. De rij vormt zich vanaf de mensen die als laatste aan kwamen lopen. Als we echt die rij zouden gaan vormen zouden we helemaal achteraan komen te staan, dat gaan we niet doen. Maar zo denken eigenlijk alle mensen om ons heen erover en dus is het een rij geworden die meerdere kanten op uitwaaiert.

oceanbus
De Oceanbus lijkt op een haai

Er stappen ontzettend veel mensen in de bus die online geboekt hebben. We hebben er steeds minder geloof in dat we nog mee kunnen. Achter ons staat een ander Nederlands gezin die hetzelfde denken. Terwijl we wachten kijken we vast of er online voor de eventuele volgende tour nog plekken vrij zijn. Maar helaas zijn die voor de rest van de dag vol geboekt. Na een tijdje komt de man weer bovenaan het trappetje te staan en geeft aan dat hij nog twaalf plekken vrij heeft. Ik kan moeilijk inschatten of we dan wellicht nog mee zouden kunnen, omdat dat ook afhankelijk is van hoe de rij zich richting de bus gaat bewegen als er mensen gaan instappen. Wat wel helpt is dat er ook al mensen achter ons afhaken. Er worden steeds wat mensen de bus in gelaten en op een bepaald moment staan wij en een ander groepje bijna vooraan. Wij staan net iets verder vooraan dan de anderen. Ik zeg tegen Sarah dat ze maar vast richting het trappetje moet lopen. Even misbruik maken van de onschuld van een kind. De man komt terug en zegt dat hij nog vier plekken heeft, maar dat die niet bij elkaar zitten. Wij kunnen de meiden desnoods op schoot nemen, dan kunnen we in ieder geval mee. We gaan aan boord!

metlotteindebus
Ik zit met Lotte op schoot in de bus

Als we plaats willen nemen zegt de man naast wie we willen gaan zitten dat we wel bij het raam mogen, zodat Lotte het beter kan zien. Super aardig! Ik neem Lotte op schoot en achter mij zitten Sarah en Joke. Dan vertrekt de bus en vertelt de gids diverse wetenswaardigheden over Stockholm, de gebouwen die we passeren en de bekende Zweden die hier wonen. De tour gaat ongeveer vijf kwartier duren. Al vertelt de gids eerst dat het drie uur is. Na veel geroezemoes in dus bus blijkt dit de eerste van zijn vele grappen te zijn. Na ongeveer een kwartiertje rijden draait de bus de parkeerplaats van een hotel op en rijdt richting het water. My Heart Will Go On van Celine Dion wordt opgezet (muziek van de Titanic). Het is hele flauwe humor, maar toch ook wel grappig. Dan vertelt hij dat we nu de buschauffeur gaan transformeren tot een kapitein en er klinkt een Transformers muziekje. Dan wordt er verzocht je goed vast te houden en geeft hij flink gas. De bus plonst letterlijk met een enorme plons het water in. Het vasthouden was geen overbodige luxe, want ik kom van mijn stoel omhoog als we deze plons maken.

En dan varen we. Het is meteen wel wat frisser met de koele wind van het water om ons heen. De bus boot vaart terug richting de stad en de gids vertelt weer diverse wetenswaardigheden. Regelmatig met een grap tussendoor. Dat houdt het wel leuk, al is het voor de meiden lastiger, omdat ze het Engels niet verstaan, maar wel graag willen weten waarom er gelachen wordt.

uitzichtvanuitdebus
Vanuit de varende bus is er een mooi uitzicht over de prachtige gebouwen van Stockholm

Halverwege de tocht vraagt Lotte hoe lang het nog gaat duren. Ze wiebelt continu op mijn schoot alsof ze haar draai niet kan vinden. Dan blijkt waarom: ze moet plassen. Arme meid. Ik kan me goed voorstellen dat dat niet fijn is op een boot met overal water om je heen en een koude wind. Maar uiteindelijk houdt ze het vol. Als we weer aan land gaan vertelt de gids nog wat wetenswaardigheden over de eisen die de autoriteiten aan de bus stelden. Zo is er bijvoorbeeld een reddingssloep aan boord, deze hangt achter de bus. Al biedt deze volgens hem ruimte aan 25 personen, terwijl er 42 mensen in de bus passen. De sloep zelf vind ik er niet groter uitzien dan een kleine rubberboot, waar je volgens mij met 6 personen al krap in zit. Maar goed. We verlaten de boot bus en gaan zo snel mogelijk op zoek naar een toilet voor Lotte.

We vinden er eentje in een klein eettentje naast Kunsträdgården. Waar je 10 kronen moet betalen en dan door een draaihekje kan om richting de toiletten te gaan. Ik heb maar één zo’n muntstuk, dus Lotte zal even alleen moeten. Maar we kijken uit op de toiletten, dus dat vindt ze geen probleem. Sarah moet ook, dus die geef ik toestemming om onder het hekje door te kruipen. De WC’s zijn drie smalle deurtjes met een koperkleurige uitstraling. Boven elk deurtje brandt een klein rood lampje die groen wordt zodra iemand het toilet verlaat.

Nadat de meiden hun blaas hebben geleegd zoeken we een plek om even te lunchen. We gaan daarvoor terug naar het oude centrum. Het kleine eilandje midden in Stockholm waar ook het Koninklijk Paleis zich bevindt. Het paleis is een enorm gebouw. Als we er langs lopen zie ik dat er ook een trappetje naar boven is en ik zie er een wachter staan. We lopen dan ook even met het trappetje omhoog. Net als ik een foto ga maken van de wachter, komt deze in beweging. Hij tilt zijn geweer met mes eraan op en stapt in ferme stap enkele meters langs het hek. Dan draait hij zich om en keert terug bij zijn wachtershuisje en staat weer in gareel. Wij aanschouwen het ritueel vol bewondering.

poserenvoorhetpaleis
De meiden poseren bij het hek van het Koninklijk Paleis

wachter
De wachter maakt zich klaar voor zijn wachtersloopje langs het hek

We lopen verder langs het paleis en komen dan op een klein pleintje uit. Er staan prachtig gekleurde huisjes. Lotte vindt het wel een beetje op Curaçao lijken met al die gekleurde geveltjes. Daar vinden we een klein eettentje waar de meiden lekkere pannenkoekjes als lunch nemen en ik een tosti. De tosti heeft een erg vullende cremige kaas met een zurig bijsmaakje. Gelukkig zit er ook verse salade bij, die de zurige smaak een beetje kan afblussen.

mooipleintje
Een mooi pleintje midden in Stockholm

Dan kunnen we het laatste deel van onze planning gaan uitvoeren. Shop untill you drop. Bijna letterlijk. Sarah heeft er vooral heel veel zin in, maar Lotte doet net zo hard mee. Elk winkeltje willen ze bijna wel in en overal kijken. Het maakt ze niet uit dat bijna iedere souvenir winkel hetzelfde verkoopt. Overal even naar binnen om te kijken. Nu hebben we ook wel een specifieke jacht naar bepaalde souvenirs, dus dat maakt de zoektocht wel leuker. Al zijn Joke en ik in iedere winkel veel sneller klaar dan de meiden. We wilden voor Lotte nog wel een voetbalsetje van Zweden kopen en dus zoeken we voor Sarah ook nog een leuk shirtje. We staan er met eentje in de hand als Sarah van achter uit de winkel met exact hetzelfde shirtje aankomt om te laten zien wat voor leuks ze gevonden heeft. Nou dat was dus een goede keuze en dus nemen we die mee. Een roze shirtje met een soort baby Eland erop. Typisch iets voor Sarah.

Ik zoek dan nog een ‘Pas op elanden’-sticker. Ik heb bedacht dat ik het leuk vind om die op de dakkoffer van de auto te plakken. Maar dan mag het wel een redelijk grote zijn en ik vond steeds alleen maar kleintjes. Na vele winkeltjes in en uit gelopen te zijn besluit ik dan maar in ieder geval een kleine mee te nemen, omdat ook die niet in iedere winkel te koop is. Maar dan vinden we er toch nog eentje in een groter formaat. Dus ook die neem ik mee. Terwijl we verder lopen klinkt er muziek. Op de hoek van de straat staat een groepje artiesten op te treden. Super vrolijk spelen ze bekende nummers en dansen er toeristen mee. Ik blijf even staan kijken en dan spelen ze ‘Can’t stop the feeling’. Sarah staat naast me. Als we weglopen zegt Sarah tegen me: “Pap, wat vond jij van hoe ze zongen?”. Ik vond het wel leuk klinken. Maar Sarah vond het maar een beetje vreemd, zegt ze. Dat vermoeden had ik al door haar manier van vraagstellen. Wel super schattig hoe ze dat zo bracht.

straatartiesten
Een groepje straatartiesten treedt op

Dan lopen we voorbij een aantal sierraden winkels. De meiden wijzen Joke erop, omdat ze inmiddels weten dat Joke graag een sierraad als souvenir meeneemt. Ze twijfelt even of ze wel naar binnen moet stappen, maar de meiden halen haar over. Na wat rondkijken wordt ze toch wel enthousiast. Het zijn mooie sierraden met echte stenen en van een merk genaamd Snö Sweden. Juist omdat er dan Sweden op staat, maakt het dat extra leuk als souvenir. Joke zoekt samen met de meiden een prachtige armband met bijpassende oorbellen uit. En, nou vooruit, ook nog een mooie halsketting. Een super mooie set waar ze ook helemaal van gaat stralen. Toch voelt ze zich een beetje gegeneerd, omdat ze er veel geld aan uitgeeft. Net alsof dat niet mag, terwijl ik vind dat dat er gewoon bij hoort. Ook in Italië heeft ze een mooie set uitgezocht en daar geniet ze nog altijd van.

Het is dan nog even zoeken naar in welke winkel we het juiste voetbalsetje van Zweden, met op de rug de naam Ibrahimovic, hadden gevonden. Maar we vinden hem uiteindelijk en dan zijn we qua souvenirs compleet. Joke en ik willen graag ergens wat eten of in ieder geval wat drinken. Maar de meiden blijven energie houden om te shoppen. Wel bijzonder hoe de rollen omgedraaid zijn. Normaal zijn wij vaak degenen die nog ergens heen willen en zijn de meiden er klaar mee.

zichtopstockholm
Zicht op de gebouwen van Stockholm met daarvoor de metrolijn

Toch gaan we echt een einde maken aan deze dag. We drinken een glas koele frisdrank in een bar en bestellen er vast wat patatjes bij, omdat Lotte echt honger had. Met een pot appelmoes erbij die we in een kleine mini supermarkt in het centrum gekocht hadden. Ideaal dat ze hier gewoon ”Äppelmos” verkopen. Dan pakken we de metro richting het hotel. Het is dezelfde als we gisteren hadden en dus weten we dat we bij de zesde halte moeten uitstappen. Maar bij de vierde halte gaan ineens de lichten uit en wordt er iets in het Zweeds omgeroepen. We moeten er allemaal uit. Dan is het wachten op een andere metro. Die komt, maar is overvol. Als haringen in een ton gaan we twee haltes verder en verlossen ons uit de kleffe mensenmassa. We eten in een restaurantje om de hoek van het hotel. Dan maken we ons klaar voor het bed. Althans dat doen de meiden, terwijl ik mijn blog bijwerk. Morgen weer vroeg op en een lange reis voor de boeg richting Simrishamn in Zuid-Zweden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s