Dag 12 – Vrijdag 4 augustus 2017

Ik kom weer eens moeilijk in slaap. We gaan pas tegen twaalven slapen, maar ik kan de slaap niet vatten. Het is buiten flink aan het regenen. Ik hoor de druppels op het golfplatendak vallen. Ik lig voor mijn gevoel uren wakker. Ik hoor de regen stoppen. Daarna val ik blijkbaar toch ergens in slaap. Op de één of andere manier slapen we hier slecht. Ook Joke heeft nog geen enkele nacht hier echt een goede nacht gemaakt. Bij mij komt het vooral door het bed. Het matras is versleten. Ik lig in een kuil. Bij Joke is het het licht. Ondanks de pogingen een soort van verduistering te crëeren spiekt er toch vroeg in de morgen al licht doorheen. En ook ’s avonds is het hier nog lang licht.

Ik ben rond half zeven wakker. Ik sluip naar beneden om naar de wc te gaan, maar als ik terug kom is de rest ook wakker. We besluiten daar dan maar aan toe te geven en op te staan. We zijn een uur eerder dan we eigenlijk van plan waren op te staan. We proppen letterlijk de auto vol en zijn dan een half uurtje eerder dan gepland onderweg naar Stockholm. Een reis van een kleine vijf uur ligt voor ons.

De meiden proberen de DVD-schermpjes weer te activeren, maar door het jarenlange gebruik is het kabeltje versleten en kan het tweede scherm vaak geen beeld tonen. Daarom kiezen ze nu voor een gedownloade serie van Netflix op Lotte’s iPad. Als die serie afgelopen is willen ze een spelletje spelen. Ze kiezen een spelletje waar ze om de beurt een level mogen spelen. Maar dat blijkt geen goed idee. Lotte heeft wagenziekte en heeft daar eigenlijk de hele reis geen last van gehad, maar ze heeft dan ook de hele reis alleen rechtop naar het DVD-schermpje gekeken. Het spelletje spelen op de iPad heeft geen goede invloed. Ze geeft aan buikpijn te hebben en ziet lijkbleek. Joke maakt het zakje van de broodjes leeg en geeft die aan Lotte. Dan komt haar broodje eruit. Arme meid. Maar wel goed dat ze het zelf op tijd aangaf. Voorlopig dus maar geen iPad spelletjes spelen tijdens het reizen.

De verdere reis verloopt erg voorspoedig en Lotte knapt ook snel weer op. Het weer wordt onderweg ook steeds beter. Begonnen we nog in de regen, nu zien we steeds meer de zon door de wolken breken. De wolkenluchten zijn indrukwekkend! De lucht is hier ook zo kraakhelder. Je merkt gewoon dat de lucht hier veel schoner is dan in Nederland. Hele mooie verschillende wolkenpartijen trekken aan ons voorbij.

prachtigeluchten
De meest mooie wolkenluchten trekken aan ons voorbij

Net iets over de helft van de route stoppen we even bij een parkeerplaats met picknicktafels en eten een broodje en drinken een pakje drinken. Dan gaan we weer op weg. Het is dan nog een kleine 2 uur reizen. Naarmate we oostelijker rijden wordt het steeds drukker op de weg. Je merkt echt dat je in een dichtbevolkter gebied terecht komt. En dan gaat het enkele auto’s voor ons mis. Ik zie onderdelen door de lucht vliegen en alles staat stil. Er trekt een rookwolkje voor ons op. Ik stap even uit en zie verderop een man tassen uit zijn auto halen en tegen de vangrail plaatsen. Als even later de auto’s er rechts voorbij trekken zien we dat drie auto’s op elkaar gebotst zijn. De achterste twee hebben flinke schade en uit de middelste stappen mensen die hun nek vastgrijpen. Gelukkig geen zwaar gewonden, maar het is wel een beste klap geweest. We kunnen gelukkig veilig onze reis vervolgen.

Rond half drie arriveren we in Stockholm. Altijd spannend in een grote vreemde stad en zeker als je puur op de navigatie moet rijden. Het gaat gelukkig maar één keertje mis, maar dat levert geen vertraging op. Gewoon een kruispuntje verder afslaan dan gepland en we komen netjes bij het hotel aan. We zien niet waar de parkeerplaats van het hotel is dus parkeren even om de hoek. In het hotel informeren we en blijken we een parkeergarage onder het hotel te mogen gebruiken. We krijgen de digitale sleutel van de kamer en kunnen vanuit de garage rechtstreeks met de lift naar de derde etage waar onze kamer zich bevindt. Maar eerst de auto nog kwijt in deze ienieminie parkeer garage. Er staan grote rode cijfers op de muur die de parkeerplekken markeren. Tussen nummer 1 en 3 is nog één plek over als we de cijfers mogen geloven. De rest is vol. Maar die nummer 2, daar past mijn auto toch nooit tussen?? Nou ja als je er recht voor staat dan zou je er misschien tussen passen. Alleen heb je dan een dakraam nodig om je auto te verlaten. De meiden stappen uit en met de achteruitrijcamera, zes extra ogen en mijn parkeersensoren waag ik een poging. Maar al snel geef ik het echt op. Dit is geen doen. Niet voor mij in elk geval. Ik ben al geen held met krappe ruimtes, maar dit is echt dramatisch. Als we later die avond terugkomen om nog even wat uit de auto te halen is er overigens wel iemand tussengekropen.

veeltekrapvoormij
Dit plekje lijkt voor sommigen misschien ruim, maar niet voor mij

Ik besluit de auto gewoon op een niet bestaande plek net na de ingang te parkeren. Volgens mij is er genoeg ruimte om de garage in te rijden en de andere auto’s kunnen er ook nog gewoon uit. We pakken onze spullen mee die we in het hotel nodig hebben en nemen de lift naar de derde verdieping. Halverwege schuurt de lift tegen de liftschacht. We kijken elkaar even vol spanning aan en kunnen dan op de derde etage uit stappen. Gek genoeg moet je vanuit de lift eerst een trap een halve etage naar beneden nemen en dan een enorm gangenstelsel door. Links en rechts deuren naar hotelkamers. We sluipen het stelsel door en ik volg de kamernummers. Even denk ik dat onze kamer niet bestaat, maar dan merkt Joke terecht op dat rechts de even nummers zijn en links de oneven nummers. We hebben kamer 367. Het is een kamer zonder raam, dat wisten we. Wel apart. Toch een beetje zoals op de boot, al hadden we daar wel twee daklichten.

Als we allemaal even opgefrist zijn gaan we op pad richting centrum van Stockholm. Het is ongeveer een half uurtje lopen volgens Google maps. Het is een drukte van jewelste op straat. Echt wel even wennen na al die dagen heerlijk rustige natuur. Ambulances met sirenes, bussen, fietsers en taxi’s. Ik verbaas me over hoeveel drukke wegen er zo dicht bij het centrum nog zijn. Een heel viaductenstelsel inclusief treinspoor golft over en langs het water nabij het stadscentrum. De benen beginnen vermoeid te raken, maar we zijn nog altijd in de drukte en ik wil eigenlijk toch echt het stadscentrum naderen, zodat we op een rustig plekje even een terrasje kunnen pakken. Het is hier in Stockholm een stukje warmer dan het in Torsby was. Maar er valt ook af en toe een bui.

Na even zoeken komen we dan toch aan in het centrum. We hebben gewoon de kerktorens gevolgd en dat heeft gewerkt. In het voetgangersgebied is het beter toeven. We vinden een leuk klein tentje waar we wat te drinken bestellen met twee stukken verse appeltaart. De meiden hebben een warme chocolademelk met slagroom. Sarah merkt op dat de slagroom niet zo lekker is als in Nederland. Tja, hier zit er natuurlijk geen suiker in, zoals in Nederland wel het geval is. De appeltaart maakt echter een hoop goed.

Het even zitten heeft ons goed gedaan. Vooral Lotte was er aan toe en heeft nieuwe energie opgedaan. We lopen verder door de drukke, maar leuke straatjes. De meiden genieten van de winkeltjes vol souvenirs. We kijken een beetje rond en zijn dan ook wel toe om een restaurantje te gaan zoeken. Die zijn er hier genoeg, maar vinden we er ook eentje met iets op de kaart waar we allemaal zin in hebben? Ik heb wel zin in een biefstuk of in ieder geval een lekker stuk gegrild vlees. We vinden een restaurant waar we langs de zijkant kunnen zitten onder een zonnescherm. De temperatuur is nog altijd redelijk, al begint de wind iets toe te nemen en voel je dan wel dat het frisser wordt. Ik bestel een biefstuk van het huis met pepersaus, de duurste van de kaart, sorry! 🙂 En Joke bestelt een pastagerecht. De meiden gaan samen een… jawel… hamburger delen. We probeerden ze nog aan de Zweedse balletjes te krijgen, maar helaas. Als het eten gebracht wordt geeft Lotte al snel aan dat ze de hamburger niet hoeft omdat er saus op zit. Sarah eet er uiteindelijk ook weinig van. Mijn biefstuk is echt overheerlijk en Joke’s pasta is ook perfect!

proostopstockholm
Proost op Stockholm!

Als ik mijn eten op heb ligt er nog een bijna complete hamburger voor de meiden. Ik vind het zonde deze retour te laten gaan dus naast mijn biefstuk werk ik deze ook nog naar binnen. Sorry! 🙂

Dan zoeken we de dichtstbijzijnde metro op om daarmee richting hotel te gaan. Het is een klein stukje lopen en daar is het metrostation. Binnen is een informatiebalie waar een vriendelijke meneer ons uitlegt welk kaartje we het beste kunnen kopen. We kopen twee dagkaarten waarmee we 24 uur met het openbaar vervoer in Stockholm kunnen reizen. De meiden zijn in het weekend gratis. Als we de hele uitleg krijgen vormt achter ons een enorme rij. Sorry! 🙂

Dan met de metro. Ook alweer een belevenis voor de meiden. Ze vinden het maar wat mooi dat we ondergronds gaan. Al is het metrostation waar we moeten uitstappen wel bovengronds. We lopen nog een klein stukje en arriveren dan bij het hotel. Daar douchen de meiden even onder een heerlijke regendouche en spelen ze een schimmenspel met Joke met het licht van het bedlampje op de muur.

schimmenspel
De meiden spelen een schimmenspel op de muur van de hotelkamer

Dan is het bedtijd voor de meiden. Ik ben benieuwd hoe ze hier slapen. Ik rond mijn blog af, zodat het typen ook geen hinder voor hun slaap meer zal opleveren en dan kunnen we hopelijk een goede nacht hebben op een goed matras. Morgen acht uur ontbijten en verder Stockholm verkennen. Nu al zin in!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s