Dag 11 – Donderdag 3 augustus 2017

De laatste volle dag in Papyrus, de naam van het kleine dorpje waar ons huisje staat. Morgen vertrekken we richting Stockholm. Vandaag pakken we dus zoveel mogelijk spullen al in en eten we de laatste restjes uit de koelkast. Tijdens het ontbijt raakt de pasta, de jam en de kaas op. Geen probleem. Alhoewel. Kaas wilden we op de zachte crackers doen voor morgenochtend, dus die zullen we vanmiddag toch nog even moeten halen.

Joke heeft alsnog contact gehad met Helena. Toen we plotseling van huisje moesten wisselen heeft ze ons een etentje beloofd in haar restaurant, maar we hoorden niets meer van haar. Via sms reageerde ze uiteindelijk wel. Het aanbod stond nog en dus kunnen we vanavond om zes uur in haar restaurant bij de camping in Torsby eten. Terwijl Joke en ik zoveel mogelijk de koffers en de auto weer inpakken zitten de meiden bij het kampvuur dat ik voor ze aangemaakt heb. Nou ja, om en om, want ze gaan om de beurt naar boven om kleren voor Stockholm klaar te leggen en de rest in te pakken. Uiteraard kan nog niet alles ingepakt, maar hoe meer er al in de auto zit hoe sneller we morgen kunnen vertrekken. De reis van hier naar Stockholm is tussen de 5 en de 6 uur rijden, dus vertrek ik graag op tijd, zodat we nog een beetje tijd over hebben in Stockholm.

meidenbijhetkampvuur
De meiden zitten bij het kampvuur

Wanneer het meeste is ingepakt spelen we buiten een potje Vlotte Geesten. Het is opeens een prachtige ochtend. De zon schijnt volop. Zo’n mooie ochtend hebben we de afgelopen dagen niet meer gehad. Toen was het eigenlijk steeds pas eind van de middag mooi. Ik schrijf wel ochtend, zo voelde het ook, maar eigenlijk is het al middag. Maar dan nog, het is al sinds vanochtend zonnig. Boven het meer zijn wel wolken te zien. We weten inmiddels precies uit welke hoek het weer hier komt. Als we die kant op kijken, kunnen we vrijwel exact voorspellen wat de komende uren het weer gaat zijn. En dat komt tot op heden aardig overeen met wat er op de dag zelf ook voorspeld wordt. Dagen vooruit zitten de voorspellingen er vaak naast.

Net voor de lunch eten de meiden nog een keertje marshmallows. Joke heeft mariakaakjes in de winkel gekocht, zo kunnen de meiden de marshmallow tussen twee koekjes eten. Zogenaamde Smores. Lotte smikkelt er heerlijk van. Ze blijft maar eten. Lotte is deze vakantie echt flink aan het eten. Het zou me niks verbazen als ze weer een flinke groeispurt gaat maken, want ik heb haar nog nooit zoveel zien eten. Terwijl Lotte de ene na de andere marshmallow met succes roostert, wilt het bij Sarah niet helemaal lukken. Regelmatig staat ze met een brandende marshmallow aan haar stok. En als het wel lukt zit de gesmolten marshmallow in haar haar of valt het pak koekjes om en op de grond als ze koekjes wil pakken. “Nou, bij mij gaat alles mis vandaag!”, roept ze teleurgesteld. Als we Lotte verzoeken nu echt te stoppen met marshmallows eten, omdat er ook nog wat voor Sarah moet overblijven, komt ze heel lief vragen of ze er eentje voor Sarah mag maken. We merken echt dat ze deze vakantie regelmatig haar leerervaring van haar Kookkracht training toepast. Ze maakt een heerlijke marshmallow voor Sarah klaar.

saraheetsmore
Sarah eet een heerlijke Smore

Als lunch eten we de laatste hotdogs op en genieten we nog even van het zonnetje. Hij is zelfs zo fel dat we toch ook maar even zonnebrand smeren. De meiden ruimen hun lange stokken die bedoeld waren voor hun hut nog op van het gras. Tijdens het opruimen wordt de hut toch nog een beetje verder gemaakt. Iets waar we ze de laatste dagen niet meer aan kregen. Maar als ze eenmaal aan het opruimen zijn blijkt dat toch te leuk om nog even te doen.

meidenbouwenhut
De meiden leggen toch nog even een laatste hand aan hun hut

Dan is het tijd om richting Torsby te gaan. Daar kunnen we nog even een paar boodschapjes doen voor de reis en daarna richting de camping, waar Helena’s restaurant zich zou bevinden. We volgen de routebeschrijving en komen via een klein weggetje, dat meer een oprit naar het aangrenzende huis lijkt, op de weg richting de camping. Het is er een drukte van jewelste. Niet alleen qua mensen, maar ook vooral qua caravans. Deze staan hutje-mutje op het terrein naast elkaar. Alle heerlijke rust van Zweden is op deze, wat zal het zijn, halve vierkante kilometer, compleet verdwenen. Er is een receptie met shop, een toiletgebouw en een café annex restaurant. Dat is waar wij dus vandaag iets mogen gaan eten. Het sfeertje van het restaurant op de website had iets sjieks en rustieks, maar dat straalt deze omgeving totaal niet uit. Voor geen goud had ik deze camping willen verruilen voor het huisje waar wij zaten.

We melden ons bij de balie van het restaurant, maar daar is geen reservering bekend. Als we vertellen dat we via Helena komen zegt de jongen achter de balie, dat die reservering dan waarschijnlijk niet doorgekomen is, maar dat het geen probleem is en we een tafeltje kunnen uitzoeken. Op een groot krijtbord staat het menu. Dat is vrijwel volledig in het Zweeds, maar na een ruime week in Zweden en dankzij een aantal internationale gerechten komen we toch aardig uit de betekenis. Niet in de laatste plaats omdat de meiden voor een hamburger gaan en wij voor een pizza 😉 . De jongen aan de balie vraagt of we nu willen betalen of later. Hmz… dus ook dat onderdeel is niet overgekomen. We geven aan later te willen betalen, zodat Joke nog even contact met Helena kan leggen. Als we aan tafel zitten stuurt Joke nog een sms naar Helena. Nog voordat Joke een reactie van Helena heeft ontvangen komt de jongen naar de tafel en geeft aan dat hij Helena heeft gesproken en het eten ‘on the house’ is. Joke heeft dan ook een smsje van Helena dat ze nog niet op de camping is, maar dat het geregeld wordt.

restaurantcamping
We eten ons gratis dinertje met uitzicht op weer een groot meer

We zitten buiten, onder een overkapping die doet denken aan het gebouwtje waar Monsieur Cannibale van de Efteling ook in zit. Of het heeft iets weg van een Caraïbisch all inclusive restaurant. Alleen is er inmiddels geen zon meer. Boven het meer is het wolkendek één grote grijze massa. In het meer spelen wel wat kinderen. Ook hier kun je het meer weer meters inlopen zonder dat je ook maar tot je buik in het water komt. In dit meer is vanaf de camping ook een klein haventje met allemaal bootjes. Inmiddels valt er uit het wolkendek regen. Dit weerhoudt de meiden er niet van om toch even van de speeltoestellen van de camping gebruik te willen maken. Sarah glijdt van een glijbaan die een stuk harder gaat dan ze verwacht had en ze belandt met haar billen in het natte zand. Met een brede grijns op haar gezicht komt ze haar kletsnatte achterwerk showen.

Joke en ik genieten even van een momentje alleen aan tafel. ’s Avonds in het huisje komt het er niet echt van, omdat de meiden direct boven ons in bed liggen. Via de open trap hebben ze al last van mijn getik op de laptop, laat staan dat we een goed gesprek kunnen voeren. Dat missen we wel. Het is een heerlijk huisje, maar als het ’s avonds zo afkoelt als de afgelopen dagen, dan is buiten zitten eigenlijk geen optie. Gisteravond hebben we wel een filmpje gekeken op de veranda, maar zelfs onder een schapenvachtje kwamen we aan het eind van de film verkleumd naar binnen.

Voordat we teruglopen gaat Joke nog even naar het toilet. Het regent nog steeds en ik zit onder een afdakje te wachten. Naast me komt een Duitse vrouw wiens telefoon af gaat als ware het een wekkerradio. Een keihard EEUH! EEUH! EEUH! Klinkt uit haar handtas. Ze legt haar paraplu op een hekje en neemt geirriteerd op. Dan volgt een klaagzang over hoe ze het heeft. Of eigenlijk meer hoe ze het gehad heeft. “Es regnet, und mann muss sich kleiden wie Winter”, zegt ze. Agossie. Ja ik zou er ook geen reet aan vinden met dit weer op die camping. Ook niet met mooi weer, maar dat terzijde.

camping
Een beeld van hoe overvol de camping op Torsby is

We halen de meiden op uit de speeltuin en halen nog even een ijsje in de campingwinkel. Wij doen gewoon wel of het 30 graden is 😛 .

We rijden terug richting Torsby, waar ik nog eventjes het centrum in rijd, omdat ik toch wel nieuwsgierig was of we daar iets aan gemist hadden. Dat valt mee. Er zitten wel wat restaurantjes, maar verder stel het niet zoveel voor. Dan terug naar het huisje. De meiden het bed in, een poetslap door de keuken en de douche en dan is deze laatste dag in dit huisje ten einde. Ik schrijf mijn blog terwijl Joke de broodjes voor morgen voorbereid en de laatste afwas doet. Ik heb ook wel zin in Stockholm nu. Toch een beetje deel twee van deze vakantie. En dan hebben we ook nog de toegift: deel drie in Simrishamn, in Zuid Zweden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s