Dag 2 – Dinsdag 25 juli 2017

We zijn allemaal behoorlijk vroeg wakker. Sarah verraadt met haar hoestje als eerste dat ze wakker is. Als ze na een dik half uur hoesten weer stil is kunnen we nog een beetje dommelen. Dan gaat mijn wekker en worden we allemaal echt wakker. De boot komt om 9:15uur aan in Göteborg en vanaf 7 uur kunnen we ontbijten. We kleden ons aan en net voordat we klaar zijn om richting ontbijt te lopen klinkt door de intercom het algemene weksignaal en het antwoord op de vraag die mij al een tijdje rees: hoe laat moeten we naar de auto. Nou het antwoord daarop is: als het u gevraagd wordt :-).

Dat weksignaal heeft duidelijk wat los gemaakt, want bij het restaurant staat een enorme rij. Het is behoorlijk druk, maar omdat we nog vroeg genoeg zijn zal er tijd genoeg overblijven om iets te kunnen eten. Een prima ontbijtje waar we de komende uren ons buikje mee gevuld kunnen houden. We wachten op het zonnedeck tot het tijd is om naar de auto te gaan. Dan pakken we onze spullen en begeven ons, via het trappenhuis naar het parkeerdeck. Maar ook hier: file. Het is een beetje het verhaal van onze eerste dagen aan het worden. File op de weg, file voor het restaurant, file om naar de auto terug te komen. Maar vanaf nu kan iedere file mij gestolen worden. We hoeven nu geen boot meer te halen, dus ga ik mij niet meer laten stressen door file. Als we via het restaurant naar de het juiste trappenhuis lopen dat naar onze auto leidt blijkt dit trappenhuis helemaal leeg. Daar kunnen we dus ongestoord onze auto bereiken. Als de auto’s eraf mogen kunnen we Zweden binnenrijden.

Grappig om te zien dat verkeersborden hier een gele achtergrond hebben waar die bij ons wit is. De bewegwijzering is groen waar die bij ons blauw is. Nog geen 20 minuten van de boot af en het is rustig. Heerlijk rustig. Slechts een paar auto’s om ons heen op de snelweg. De route is duidelijk en verloopt soepel. De wegen zijn niet echt snelwegen, maar hebben meer iets weg van N-wegen. De snelheid varieert. Soms 70, soms 80, soms 90, soms 100. Het is allemaal prima. Onderweg rijden we een paar oldtimers voorbij die ook met oude caravannetjes op pad zijn. We gaan in een klein stadje even geld pinnen. In Zweden geen euro’s, maar Zweedse Kronen. 10 Zweedse Kronen staan ongeveer gelijk aan 1 euro. Even verderop tanken we en dan kunnen we vrijwel in één ruk door naar ons huisje in de buurt van Torsby. Op de boot sprak een mevrouw ons aan die in Nederland op vakantie was geweest en nu weer terug naar Zweden ging. Zij kende de omgeving wel en gaf aan dat het er erg mooi was. Toen bleek wel dat je Torsby eigenlijk uitspreekt als Toersbuu.

We verwachtten rond 15:30u aan te komen bij het huisje. Het landschap om ons heen varieert van vlakke landen tot bosachtige bergen. Zo nu en dan zien we ook al prachtige meren. De uitzichten zijn prachtig.

WhatsApp Image 2017-07-26 at 14.14.20Onderweg zien we typische Zweedse huisjes

Ongeveer halverwege de reis stoppen we even om te wisselen van plek. We hebben allemaal niet echt honger en hebben ons onderweg wel gered met de liga’s en sultana’s die we bij ons hadden. We hebben nu wel zin in een lekker ijsje bij McDonalds. Eens zien of we daar uit komen in het Zweeds. Het voordeel van een McDonalds is dan dat heel veel namen gelijk zijn. Een McFlurry Oreo is dus zo besteld. Ik heb meer zin in een Milkshake, maar welke smaken er allemaal zijn dat is voor mij nog niet helemaal duidelijk. Vanille is wel te herkennen dus neem ik die maar. De milkshake heeft een vreemd sausje onderin. Dat zou gewoon de vanille kunnen zijn, maar toch laat ik het maar even lekker onderin zitten. De smaak is me iets te sterk. Of zou ik dat zelf er nog doorheen hebben moeten mengen? We vervolgen onze reis weer en genieten weer van de mooie uitzichten en leuke huisjes die onderweg te zien zijn.

Omdat we wel behoefte hebben aan een relaxt dagje morgen besluiten we bij Torsby alvast wat boodschappen te halen, zodat we de eerste dag door kunnen komen zonder boodschappen te hoeven doen. De supermarkt zit op ongeveer een half uur van ons huisje vandaan en is iedere dag tot 22 uur open. We genieten van de belevenis van een buitenlandse supermarkt en vervolgen onze weg naar het huisje. Onderweg hebben we contact gehad met Helena, de verhuurster, die ons de exacte locatie via Google gestuurd heeft. Deze is iets anders dan we vooraf hadden doorgekregen.

Rond 16:30u rijden we het kleine landweggetje in dat naar het huisje leidt. Het huisje staat iets minder afgelegen dan we dachten. Er staan nog drie andere huisjes omheen, maar we herkennen ons huisje direct. Het blauw geschilderde huisje dat eruit ziet als een grote blokhut staat gereed en de sleutel zit, zoals Helena had aangegeven in de deur. We brengen de spullen naar binnen en Joke begint meteen de kleren in de kasten te verdelen. Het huisje lijkt alleen nog niet schoon gemaakt. Er is geen beddengoed genoeg en er zijn geen handdoeken. In de koelkast staan nog oude pakken yoghurt en kwark. Joke stuurt Helena een berichtje en die reageert meteen dat ze dit gaat regelen.

blauwehuisjeDe blauwe blokhut

Terwijl Joke bezig is om de koffers uit te pakken maak ik een soepje warm die we uit Nederland hebben meegenomen. Ondertussen ruim ik wat spullen van de tafel op. Dan komt Lotte aan om te vertellen dat ze ontdekt heeft dat er op iedere deur een eland staat die aangeeft wat er achter is. Bij de WC staat een eland die op de wc zit en op de slaapkamer een eland die in bed ligt. Als ik de deur, die open staat, dicht wil doen om die eland te zien, komt Sarah net langs lopen. Door mijn handbeweging en haar loopbeweging is het net of ik haar een kaakslag geef. Haar losse kies schiet er meteen nog losser van en Sarah is in tranen. Later vertelt ze dat ze er net mee aan het wiebelen was toen ze langs liep en ik haar kin raakte. Elk nadeel heeft zijn voordeel, dus hij zal er zo alleen maar eerder uit gaan. Gelukkig eten we vanavond soep, zullen we maar zeggen. Er is in het huisje geen opscheplepel, dus het is even smeren om de bordjes met soep gevuld te krijgen. We eten het soepje met heerlijk vers brood dat we bij de supermarkt gekocht hebben. Al is het voor Sarah dus lastig om dat brood te eten. Na het eten doen we met z’n vieren de afwas. Het is zo mooi om te zien hoe de meiden van ieder moment genieten. Alles is geweldig en leuk en ook het afwassen vinden ze super om te doen. Als ik een grapje maak dat de vaatwasser wel weg kan dan, zodat we een extra keukenkastje hebben vinden ze dat prima. Nou, ik houd het toch nog maar even zo :-).

Na de afwas gaan we samen op pad om te zien of we naar het meer kunnen lopen. Verderop zit om een boom een houten bordje met daarop een golfje getekend en een pijl. Die verwijst vast naar het meer. We volgen het paadje en komen in een mossig bos. Er liggen een paar flinke keien en wie de film Frozen gezien heeft kan de gelijkenis met de trollen uit de film niet ontkennen. Voor zover wij kunnen zien zijn dit echter gewoon keien en komen er geen zingende trollen uit dit bos :-).

Hoe verder we lopen hoe lastiger het paadje te herkennen is. Als we verzanden in steeds hogere struiken zullen we het toch op moeten geven. We lopen terug en merken dan pas hoe steil we eigenlijk omhoog moeten. De tocht omhoog voelen we goed in onze benen. We gaan even bij de kampvuurplaats zitten en kijken nog eens op de satelietkaart of er een pad te herkennen is. Dan lijkt duidelijk hoe we hadden moeten lopen en wagen we nog een poging. Dat werkt, want met Google maps in de hand lopen we in één keer goed. Toch wel erg gemakkelijk dat je nu in het buitenland ook gewoon je internetbundel kunt gebruiken. Het kleine paadje komt uit op een groter pad en deze leidt overduidelijk naar het meer. Bij het meer is een kleine steiger en een houten huisje, waarin een sauna zit. Op de steiger bij het huisje liggen een aantal Duitse jongens te genieten van het zonnetje. De zon is nu echt goed aanwezig en geeft een heerlijke warmte af. De meiden trekken hun schoentjes uit en gaan even pootje baden in het meer. Wat een heerlijke rustige omgeving. Je hoort niets dan elkaars stemmen en wat dieren. Sarah en Lotte genieten volop. Lotte is over enthousiast en roept dat het de beste vakantie ‘ever’ is. Ze wil er nu al volgend jaar weer heen.

aanhetmeerWe genieten van het avondzonnetje bij het meer

Na enige tijd gaat Jokes telefoon. Het is Helena, maar de verbinding is niet goed, dus we horen niets. Dan krijgt Joke een berichtje van haar: “Jullie zitten in het verkeerde huis! In het andere huis is alles aanwezig.” We zijn er helemaal door overdonderd. Hoe kan dat nu? Het huis kwam echt overeen met de plaatjes van onze boeking. We geven aan dat we eraan komen en vinden onze weg weer naar boven. Helena gaf in haar berichtje aan dat we het huisje voor het huis waar we nu waren moesten hebben, met de blauwe raamkozijnen. Dit huisje heeft een veel mooiere ligging. Je kijkt direct uit op het meer. Van binnen is het huisje wel minder praktisch, omdat onze slaapkamer achter die van de meiden ligt en die van de meiden aan de open trap naar de woonkamer. De badkamer bevindt zich achter de keuken. Maar de ligging is wel echt geweldig.

We vinden Helena nergens. Ook bij het andere huisje is ze niet. Joke pakt nog een keer de foto’s van de boeking erbij en belt Helena dan op. We zijn toch echt het huisje binnengegaan wat we geboekt hebben. Dan blijkt hoe het in elkaar zit. Helena heeft ons omgeboekt naar het andere huisje, maar is ons vergeten hierover in te lichten. Haar moeder heeft het huisje schoongemaakt en alles klaar gelegd. Na overleg besluiten we dat we toch naar dit andere huisje toe gaan, omdat de plek wel echt heel erg mooi is. Een uitzicht op het meer en een eigen kampvuurplek. De meiden zijn ook helemaal enthousiast. Ze vinden alles geweldig aan dit andere huisje. Er is geen stapelbed, maar het maakt ze niets uit.

bruinehuisjeVanuit dit huisje heb je echt prachtig uitzicht op het meer

En dus kunnen we de koffers weer gaan inpakken, de kasten weer gaan uitruimen en de koelkast leeg maken. We proppen alles weer in de auto en de meiden wijzen mij hoe ik met de auto bij het huisje kan komen. De puf om alles een goede plek te geven is dan ook wel op. Ook is er niet zoveel plek in dit huisje, omdat er niet van die nette kasten zijn zoals in het vorige. We maken in ieder geval de bedden op en maken ruimte op de banken. Ook hang ik de klamboes voor het bed van de meiden, zodat we voorbereid zijn op muggen overlast.

Als ik de sleutel pak om de auto op slot te gaan doen zie ik voor het huisje op zo’n 15 meter afstand een ree met twee jongen voorbij lopen. Ik sluip naar binnen en fluister dat de meiden en Joke zachtjes moeten komen kijken. De drie reetjes vervolgen hun weg langs het huisje richting het meer. Wat een geweldige ervaring! En dat al op de eerste dag dat we hier zijn!

We spelen nog een spelletje Pim Pam Pet met de meiden en brengen ze dan naar bed. Zelf spelen we nog een potje Vlotte Geesten en we boeken alvast het Eland Park, waar we aankomende donderdag dan heen kunnen. En dan zoeken ook wij ons bed op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s