Dag 1 – Maandag 24 juli 2017

Vandaag is het dan eindelijk zover! Onze reis naar Zweden begint. In januari hebben wij via AirBnB een tweetal huisjes geboekt. De heenreis maken we via Kiel in Duitsland met de Stenaline ferry naar Göteborg. Deze boot vaart grotendeels ’s nachts, waardoor je lekker verder reist terwijl je slaapt.

De reis naar Kiel is volgens de navigatie maar een uur of vier. We kunnen vanaf vijf uur op de boot terecht. Toch vertrekken we al om 10 uur, zodat we lekker rustig aan kunnen doen. En om 10 uur vertekken is natuurlijk ook ape-relaxt!

Doordat we in het weekend al de auto goed vol hebben gepakt kunnen we mooi op tijd vertrekken. Rond vijf over tien rijden we weg. Zodra we Duitsland in rijden besef ik me dat we misschien wel langs het dorpje Lotte in Duitsland komen. Daar komen we altijd langs als we naar mijn vader in Feldheim gaan. Het leek me altijd nog eens leuk om daar in te rijden met Lotte en een foto bij het plaatsnaam bord te maken. Omdat we toch ruim voldoende extra tijd hebben stel ik de navigatie in op een punt bij Lotte, het Duitse plaatsje dus. Want onze eigen lieve Lotte staat natuurlijk niet in de navigatie.

Het weer is alleen inmiddels omgeslagen. Een vieze dikke miezerregen zorgt ervoor dat het zicht wat slechter is en we ook niet echt uitgebreid foto’s zullen gaan maken. We rijden wel even richting Lotte en ik doe mijn verhaaltje bij het bord. Lotte zelf wil ik niet onnodig de regen in sturen, maar als ik terug kom bij de auto geeft ze aan dat ze toch graag zelf even op de foto wil bij het bord. Super leuk! Dus we lopen samen nog even terug in de regen en doen het verhaaltje voor de camera samen en maken een foto. Dan is het tijd om verder te reizen.

lotteinlotteLotte in Lotte

Zodra we verder reizen begint de regen in combinatie met wegwerkzaamheden zijn tol te eisen. Zoals ook zo vaak als we naar Feldheim reizen komen we net voordat Joke en ik van plek zouden wisselen in de file terecht. Tergend langzaam rijden we een kilometer of tien lang in de file. Dan proberen we of er bij een Autohof een broodje gegeten kan worden. Maar er is alleen een Burger King, dus daar zien we vanaf. We wisselen wel van plek en ik neem dus het stuur over. De afrit die we namen heeft alleen niet meteen weer  een oprit. Gek genoeg stuurt de navigatie ons richting Amsterdam. Ik vraag me nog af of dit wel klopt, maar omdat er geen oprit was zou dat maar zo kunnen. We rijden de snelweg op en dan geeft de navigatie aan dat we na zo’n 30km de afrit moeten nemen. Dat kan niet kloppen! Ik kijk nog eens goed en zie opeens dat de navigatie het dorpje Lotte weer als tussenpunt geactiveerd heeft! Als ik dat punt eruit haal dan blijkt de eerstvolgende plek om te kunnen keren pas na 10 kilometer te zijn. En al die tijd zien we links van ons de file, waar we dus zometeen opnieuw in mogen gaan staan.  😦 Grrrrr!

We verliezen dik een half uur van onze voorsprong, maar geen man overboord, want we hadden ruim 4 uur speling, dus dat moet helemaal goed komen. Niet ver na de Autohof waar alleen een McDonalds zat komt een Rastplatz waar we wel degelijk een broodje kunnen eten. Ook doen we even een sanitaire stop. Ondanks dat we heel veel tijd over hebben, besluiten we toch maar wel weer te gaan rijden. Als we weer op weg zijn geeft de navigatie aan dat we rond 16:00u bij de boot zullen aankomen. Dat zou wel betekenen dat we daar nog een uur moeten wachten tot we er op kunnen, maar dat nemen we voor lief.

WhatsApp Image 2017-07-26 at 14.14.20 (1)Onderweg kunnen we er nog wel om lachen

Dat blijkt de beste keuze ooit te zijn, want dat beetje file wat we net hadden blijkt niets vergeleken met de rit die dan volgt. De ene wegwerkzaamheden na de andere en de ene file na de andere tot gevolg. De aankomsttijd schuift steeds verder op. Als de aankomsttijd inmiddels op 17:22 staat beginnen we ons toch wat zorgen te maken. Joke pakt Google erbij, omdat deze een vaak actuelere tijd aangeeft. Even schrikken we ons rot! Nog 1 uur en 45 minuten??? Dan komen we veel te laat! Maar Joke had zich gelukkig in de eindbestemming vergist. Als ze die aanpast kunnen we de boot nog wel halen, maar het wordt wel erg penibel. De aankomsttijd op Google is namelijk 18:05u. Het laatste moment dat je de boot mag oprijden is 18:15u. Aaaah!

Op de stukken waar de file even is opgelost is het dus plankgas om toch nog tijd te kunnen inlopen. Maar veel tijd is er daar niet voor, want de ene wegwerkzaamheden volgen de andere op. Zijn wegen in Duitsland weleens af?? We lopen uiteindelijk een paar minuutjes in en net na 18:00 uur rijden we de boot op.

We parkeren de auto op deck 5 en gaan op zoek naar de receptie. Daar krijgen we 4 kaartjes die toegang geven tot onze kajuit, het diner- en ontbijtbuffet. De kajuit bevind zich op deck 11 en heeft een rond bed. Dat hadden we speciaal uitgezocht, omdat ons dat wel bijzonder leek. Het ziet er allemaal erg luxe uit. We zijn benieuwd hoe de extra bedjes van de meiden er uit zullen zien. We zien ze alleen niet. Maar dan blijkt dat ze opgeklapt aan de muur hangen. We klappen ze uit en de meiden klimmen er op. Lotte heeft de eer dat ze boven ons bed mag liggen. Niet er uit vallen hoor, want dan val je boven op papa en mama!

bed-bootDe meiden ontdekken het bed

Het is inmiddels al tijd om naar het restaurant te gaan. Daar staat al een dikke rij voor de ingang. We wachten even op de stoeltjes die om het restaurant heen gesitueerd zijn. Als er een ingang open gaat, waar een meneer kaartjes controleert lopen we erheen. Dan blijkt alleen dat dit alleen geldt voor een grote groep die aanwezig is. Wij moeten ons eerst bij een soort receptie melden waar we een tafelnummer toegewezen krijgen. We hadden vooraf al wel aangegeven dat we een tafel bij het raam willen en die krijgen we dan ook. Het is een gek gezicht als je rustig in het restaurant loopt en naar buiten kijkt, waar je het landschap al langs je heen ziet trekken. Als we ons bordje vol geschept hebben, voornamelijk met Zweedse balletjes ;-), dan kunnen we eindelijk deze vreemde dag overzien. Wat was dat een spannend einde zeg. We hadden nooit verwacht dat we zo vlak voor vertrek bij de boot zouden aankomen, maar het zei zo. Het is ons gelukt, we hebben hem gelukkig alsnog gehaald en varen nu rustig richting Göteborg. Wat je trouwens in het Zweeds uitspreekt als Jeuteborj.

Na het eten kijken we nog even op het zonnedeck. Dit deck bevindt zich vlak bij onze kajuit op deck 11. Het is bewolkt, maar best warm. Er staat veel wind, maar deze is niet koud. De meiden laten hun haren wapperen in de wind en proberen een selfie te maken zonder haren in het gezicht. Als dat lukt is het voor Joke nog een extra kunst om haar omslagdoek niet in het gezicht gewaaid te krijgen. Een hele onderneming, zo’n selfie.

Dan gaan we rustig naar de kamer. Euh.. kajuit. Ik check even wat er op tv te zien is en zapp dan langs de wedstrijd van het damesvoetbal Nederland tegen België. Lotte kijkt graag even mee en we kijken samen de eerste helft. Dan gaat ie uit en spelen we nog een potje Familiekwartet. Dit kwartet met allemaal bijzondere viertallen van ons gezin heb ik samen met de meiden gemaakt in de week voordat we naar Zweden vertrokken. Dan is het echt bedtijd. We kruipen er allemaal in en proberen de slaap te vatten. Dat valt nog niet mee met een zoemende airco en een hoestende Sarah. Sarah heeft vlak voor de vakantie weer een naar hoestje gekregen. Daar heeft ze vaker last van bij weersomslagen. Hopelijk gaat het snel over. Uiteindelijk vallen we allemaal in slaap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s