Vakantie Italië – Dag 14

 

Verslag van onze vakantie in een appartement van Antico Borgo in San Martino, Riparbella, Italië – 9 t/m 23 juli 2015


Woensdag 22 juli

Met de tocht van gisteren in de benen genieten we van het ontbijtbuffet. Sarah weet vooral de cakejes goed te vinden en smikkelt er heerlijk van. Waar Joke gedurende de vakantie steeds meer gewicht lijkt te verliezen, zal Sarah wel aankomen van al dat lekkers. Gelukkig is het maar vakantie en dat koppie dat zo geniet van het heerlijke buffet is onbetaalbaar. Na het ontbijt pakken de meiden en ik de spulletjes die we in onze handbagage willen en leggen kleren klaar voor de volgende dag. Joke wil rustig de koffers inpakken en vraagt of ik dan met de meiden naar het zwembad wil gaan. Dat is een deal waar ik geen nee tegen kan zeggen uiteraard.

Als we naar buiten gaan staan er twee flesjes bier voor de deur met een briefje erbij. Ze zijn van onze Belgische buren, die vanmorgen vertrokken zijn. Wat lief, alleen drink ik geen bier, dus die kunnen we weer cadeau geven aan iemand anders. Ik ga met de meiden naar het zwembad. Daar zoek ik een plekje onder een parasol, terwijl de meiden heerlijk samen spelen in het zwembad. Ze vermaken zich zo lief samen. Dan weer in het diepe bad en dan weer in het kinderbadje. Overgooien met de bal, spelen met de opblaaskrokodil en vanaf de kant het water in lopen. Dat laatste doen ze terwijl ze steeds een ander dier nadoen. Dan loopt er een kikker het zwembad in, dan weer een poes en dan een beer :-). Het is rustig in het zwembad. Veel gasten lijken vandaag te zijn vertrokken. Ook zijn er al een paar nieuwe gasten te vinden in het zwembad. Een ander Belgisch gezin met drie jongetjes. De meiden spelen er even mee, maar zo’n klik als ze eerder met de andere Nederlands sprekende kindjes hadden lijkt er niet te zijn.

De meiden vermaken zich heerlijk in het zwembad
De meiden vermaken zich heerlijk in het zwembad

Rond het middaguur gaan we in het huisje lunchen. Joke was net zover dat ze haar badpak aanhad om bij ons haar baantjes te komen zwemmen, maar dat stelt ze even uit voor na de lunch. Ze had de meiden beloofd om bananenpannenkoekjes te bakken en daar is ze mee bezig als ik met Sarah binnenkom. Lotte was al iets eerder terug gegaan, omdat ze zich even verveelde. We eten gezellig met z’n viertjes en gaan dan weer naar het zwembad terug.

Een nieuwe verslaving op vakantie: een spelletje pesten
Een nieuwe verslaving op vakantie: een spelletje pesten

Bij het zwembad is inmiddels ook een ander Nederlands gezin gekomen. Twee meisjes van 5 en 8 jaar spelen in het water. Sarah en Lotte spelen eerst zelf nog en durven niet echt contact te zoeken. Waar dat eerder vrij natuurlijk ging lukt dat nu even niet. Als Joke haar baantjes heeft getrokken en naast me komt liggen komt de moeder van de meisjes zeggen dat zij eigenlijk wel met onze kinderen willen spelen, maar dat ze het niet durven te vragen. Op dat moment zijn onze meiden net weer een potje aan het kaarten. Zelfs na dit openlijke verzoek happen de meiden nog niet echt toe. Ik vraag of de meiden met de andere kindjes willen spelen. Dat willen ze wel, maar ze willen nog even het potje af maken. Dat potje duurt alleen erg lang, omdat er zoveel pestkaarten in het spel zitten dat ze maar kaarten moeten blijven pakken.

Als even later het ijs gebroken is spelen ze heel leuk samen. Sarah speelt met het oudste meisje, Naomi met haar plastic kristallen die ze samen opduiken. Lotte speelt met het jongere zusje, Nora, met de opblaaskrokodil. Terwijl de meiden heerlijk spelen lezen Joke en ik aan de kant van het zwembad. Nog even heerlijk relaxen. Morgen is het alweer voorbij, dan gaan we alweer aan de terugreis beginnen. Eigenlijk is de vakantie dan ook alweer voorbij gevlogen.

Die avond eten we nog een keer bij het restaurant dat bij ons complex hoort. Ook het andere Nederlandse gezin eet hier. De meiden delen samen een bord ham met meloen en een pizza margherita. Ik neem een pizza met pittige salami en Joke heeft een gegrilde groenteschotel gekozen. Ze krijgt een plankje met daarop allerlei soorten gegrilde groenten. Niet van alles is thuis te brengen wat het is, het lijkt ook niet echt een volwaardige maaltijd. Toch redt ze zich er weer mee. De meiden hopen nog even tijd te hebben om met de andere meisjes te kunnen spelen. Nadat ze een klein ijsje als toetje hebben gegeten lukt dat. Ze spelen verstoppertje op een leeg gedeelte van het terras.

Lotte met de pizza en Joke met haar plankje groenten
Lotte met de pizza en Joke met haar plankje groenten

Terwijl de meiden spelen overleggen wij even met de ouders van die meisjes. Wij zullen nogal wat spulletjes overhouden en vragen of we die bij hun kunnen achterlaten. Anders gooien we het toch weg, dan kunnen zij beter kijken wat ze er nog van zouden kunnen gebruiken. Dat willen ze wel. Dan is het voor de meiden echt tijd om afscheid te nemen. Die avond liggen ze er laat in. Het is tien uur als we hun deur dicht trekken. Ik schrijf op de laptop nog mijn verslag van onze dag in Florence en dan is het ook voor ons tijd om op één oor te gaan. Morgen hoeven we niet heel vroeg op, dat scheelt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s